Modelbouw- en Luchtvaartsite

Historie

De F-16A en F-16B zijn de eerste productieversies en zijn, afgezien van het aantal zitplaatsen en besturing identiek.
De USAF besloot om, in tegenstelling tot voorheen, geen gebruik meer te maken van de beproefde afgekorte toevoegingen om de kleine wijzigingen, die op de productielijn waren doorgevoerd, mee aan te duiden.
Het gevolg is dat er van de F-16 een groot aantal productieblokkken, OCU’s en MSIPs zijn.
Doordat de F-16A/B werd gebouwd met de block-aanduidingen Block 1, 5, 10 en 15 enzovoorts, is het niet juist om F-16s aan te duiden met termen zoals F-16A-1-CF en dergelijke
MSIP is een afkorting van Multinational Staged Improvement Program en omvat een programma waarin een groot aantal wijzigingen zijn beschreven voor die toestellen die van de productielijn komen.
OCU (Operational Capability Upgrade) omvat een verbetering van de operationele inzetbaarheid, zie verder de Block 15 OCU.

Van de General Dynamics F-16 Fighting Falcon zijn de volgende productieblokken van de band gerold:

Block 1

De beide YF-16 prototypes en de 8 preproductie machines werden gevolgd door het eerste productieblok, de operationeel inzetbare F-16As en F-16B Block 1.
De eerste F-16A met fiscal year nr. 78-0001, maakte in augustus 1978 de eerste vlucht en werd dezelfde maand nog afgeleverd aan de USAF.
In totaal werden er 94 stuks van dit type gebouwd. Uiterlijk waren deze toestellen herkenbaar aan de zwarte radome, de kleine horizontale richtingsroeren en de enkele UHF antenne onder de luchtinlaat.
Tussen eind 1981 en medio 1984 zijn ze tijdens de upgrade programma’s Pacer Loft I en Pacer Loft II op Block 10 standaard gebracht en zijn ze voorzien van de grijze radome en later ook de vergrote roeren.

Block 5

Vanwege klachten over de duidelijke zichtbaarheid van de zwarte radome werd bij Block 5 de grijze radome geïntroduceerd.
In totaal werden 197 toestellen gebouwd.
Verder hadden de toestellen dezelfde UHF antenne onder de luchtinlaat en eveneens de kleine stabilisator.
Tussen eind 1981 en medio 1984 zijn ze tijdens de upgrade programma's Pacer Loft I en Pacer Loft II op Block 10 standaard gebracht. Later zijn ze ook voorzien van de vergrote roeren.
Verschillen met de block 1 zijn minimaal en omvatten vooral wijzigingen ter verbetering van betrouwbaarheid en missie-gereedheid.

Block 10

Van deze uitvoering zijn 312 stuks gebouwd. De UHF bladantenne was nog aanwezig, zij het van een andere vorm dan bij de vorige versies. Verder verschillen met de vorige versie zijn voornamelijk intern.

Block 15

De eerste grote wijziging werd doorgevoerd bij Block 15 (ook wel bekend als MSIP Stage I).
De aanpassing omvatten onder andere de vergrote horintale richtingsroeren, die bijdroegen aan een betere stabiliteit .
Het gevolg was een andere startsnelheid, stabieler bij grotere nvalshoeken.
De Block 15 toestellen zijn onder andere herkenbaar aan de twee rechthoekige antennes voor radar waarschuwing onder de neus, de antenne aan de voorzijde van de staart en de naar een locatie linksonder tussen de buikvinnen verplaatste UHF-antenne. De AN/APG-66 radar van de Block 15 is uitgerust met een vroege versie van de zogenaamde "track-while-scan mode" voor een betere luchtverdedingingsmogelijkheid.

Ze zijn verder voorzien van andere radio's, de Have Quick I secure UHF radio. De UHF antenne werd verplaatst van de luchtinlaar naar een locatie tussen de twee buikvinnen, meer achteraan de romp.
Verder werden allerlei structurele versterkingen aangebracht zodat er meer lading kon worden meegenomen.

In 1982 werd gestart met een upgrade programma van onder andere de avionica van alle Block 1/5 F-16A/Bs, code Pacer Loft I.
In decmber 1983 volgde een tweede progamma, Pacer Loft II.

Er zijn in totaal 457 Block 15 F-16A/Bs gebouwd, 410 eenzitters en 47 tweezitters.

Block 15 OCU

214 toestellen uit de Block 15 batch onvingen vanaf block 15Y eind 1987 opgewaardeerde systemen. Ze werden aangeduid met Block 15 OCU (Operation Capability Upgrade) . De toestellen werden voorzien van de verbeterde, betrouwbaarder Pratt & Whitney F100-PW-220 turbo fan.

Verder kregen ze allerlei structurele versterkingen, een grotere HUD, zoals ook is toegepast op de F-16 C/D.
Verder hebben ze de mogelijkheid om de Noorse Penquin Mk.3 anti-scheepsraket gebouwd door Kongsberg, (US aanduiding AGM-119) mee te voeren, verder voor de AGM-65, en verder voorzieningen voor de AIM-120 AMRAAM, een radar hoogtemeter, uitgebreide computercapaciteit, data transfer unit; een groothoek HUD, AN/APX-101 IFF, Tracor AN/ALE-40 chaff/flare dispenser en voorzieningen voor de AN/ALQ-131 ECM pod.

Deze wijzigingen verhoogden het maximale startgewicht tot 37,500 lbs (17. 010 kg). De eerste block 15 OCU is afgeleverd in januari 1988 en vanaf 1988, werden alle Block 15 F-16s volgens deze OCU specificaties gebouwd.

Technische gegevens F-16A / F-16B Block 1 - Block 15

Afmetingen:
Lengte:	14,52 m	Spanwijdte:	9,45 m
Hoogte:	5,01 m	Vleugeloppervlak:	27,87 m2
Gewichten:
Gewicht (Leeg):	14.968 kg	Max. start gewicht:	16.875 kg
Prestaties:
Max. snelheid:	2123 km/u	Kruissnelheid:	km/u
Stijgsnelheid	m/min
Vliegbereik:	1604 km	Plafond:	15.240 m
Overigen:
Motortype:	Eén Pratt & Whitney F100-PW-200 van 10.794 kg stuwdruk
Bemanning:	Eén (F-16B; Twee)
Bewapening:	Eén Vulcan M61 snelvuurkanon; AIM-9J sidewinders;

Technische gegevens F-16A / F-16B Block 15 OCU

Afmetingen:
Lengte:	14,52 m	Spanwijdte:	9,45 m
Hoogte:	5,01 m	Vleugeloppervlak:	27,87 m2
Gewichten:
Gewicht (Leeg):	14.968 kg	Max. start gewicht:	17.010 kg
Prestaties:
Max. snelheid:	2123 km/u	Kruissnelheid:	km/u
Stijgsnelheid	m/min
Vliegbereik:	1604 km	Plafond:	15.240 m
Overigen:
Motortype:	Eén Pratt & Whitney F100-PW-220 van 10.794 kg stuwdruk
Bemanning:	Eén (F-16B; Twee)
Bewapening:	Eén Vulcan M61 snelvuurkanon; AIM-9J sidewinders;

Technische gegevens F-16AM / F-16BM

Afmetingen:
Lengte:	15,03 m	Spanwijdte:	9,8 m
Hoogte:	4,8 m	Vleugeloppervlak:	27,87 m2
Gewichten:
Gewicht (Leeg)	kg	Max. gewicht;	kg
Prestaties:
Kruissnelheid:	km/u	Max. snelheid:	km/u
Stijgsnelheid	m/min
Plafond	- m	Vliegbereik:	km
Overigen:
Motortype:	Eén Pratt & Whitney F100-PW-220E van 10767 kg
Bemanning:	Eén (F-16BM: TWee)
Bewapening:	Eén Vulcan M61 snelvuurkanon; AIM-9J sidewinders;